Internationale Echtscheidingen

We leven in een tijdperk waarin, dankzij de groeiende technologie en kennis, afstanden sneller en makkelijker af gelegd kunnen worden. De globalisering is in volle gang. Dit zou een verklaring kunnen zijn voor de stijging van het aantal relaties die de grens overschrijden, de zogenaamde crossborder relaties.

We zien steeds vaker partners met verschillende nationaliteiten die eventueel in verschillende landen verblijven of werken. Omdat er steeds meer crossborder relaties zijn, is het dus ook niet vreemd dat er meer echtscheidingszaken ontstaan met een internationaal karakter. De term ‘internationale echtscheiding’ wordt door de Europese Commissie omschreven als een situatie waarin de partners van verschillende nationaliteiten zijn of in een staat wonen waarvan zij geen onderdanen zijn.

Het recht om te trouwen is opgenomen in artikel 12 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Het is niet gek om in eerste instantie te denken dat het recht om te scheiden is verbonden met het recht om te trouwen, maar toch heeft het Europese Hof voor de Rechten van de Mens in de zaak tegen de Ierse staat in 1986, bekend gemaakt dat er uit het recht om te huwen, geen recht om te scheiden kan worden afgeleid. Deze uitspraak maakt dus duidelijk dat het recht om te scheiden niet vanzelfsprekend is. Althans niet op basis van artikel 12 van het EVRM. De Filipijnen en het Vaticaanstad zijn twee staten waar geen echtscheidingswet bestaat. In het verleden, tijdens de koloniale bezetting hadden de Filipijnen wel de mogelijkheid voor echtscheiding welk met de komst van de Civil Code in 1949 is opgeheven. Al bijna 7 jaar ligt er een voorstel voor een echtscheidingswet op de stapel, waarbij de kans klein blijkt te zijn dat er uiteindelijk dergelijke echtscheidingswet wordt doorgevoerd.

Tegenstanders van de wet zijn van mening dat echtscheiding niet past in een katholiek land. Overigens maakt het niet uit of het huwelijk op Filipijns grondgebied of elders plaatsvindt. Op basis van het nationaliteitsprincipe dat is vastgesteld in artikel 15 van de Civil Code, de regel namelijk van toepassing op alle Filipijnse onderdanen. Een Filipijnse echtpaar heeft echter wel de mogelijkheid om het huwelijk te laten vernietigen, een annulment. Een groot nadeel hieraan is dat het veel tijd en geld kost voor de Filipijnen. Voor een anullment moet er door een psycholoog worden bewezen dat de man of de vrouw ten tijde van het aangaan van het huwelijk psychologisch onbekwaam was.

De kosten hiervoor kunnen zo oplopen tot ongeveer €3.500,-. Hierbij wordt dus alleen gekeken naar het moment van het aangaan van het huwelijk. Een andere mogelijkheid is om een echtscheiding uit te laten spreken door de rechter van een andere staat, indien er kan worden voldaan aan de daaraan gestelde voorwaarden. Wanneer een echtpaar is getrouwd in een andere staat dan de EU lidstaat waarin zij willen scheiden, is de Europese verordening nr. 2201/2003 van toepassing. Hierin wordt bepaald in welke gevallen aan het verzochte gerecht van een lidstaat rechtsmacht toekomt.

De Nederlandse rechter is bevoegd in de volgende gevallen, indien;

  • de echtgenoten hun gewone verblijfplaats in Nederland hebben, of
  • de laatste gewone verblijfplaats van de echtgenoten in Nederland bevindt, of
  • de verweerder zijn gewone verblijfplaats in Nederland heeft, of
  • in geval van gemeenschappelijk verzoek, de gewone verblijfplaats van een van de echtgenoten in Nederland bevindt, of
  • de gewone verblijfplaats van de verzoeker in Nederland bevindt, indien hij ten minste één jaar, onmiddellijk voorafgaand aan de indiening van het verzoek in Nederland verblijft, of
  • De gewone verblijfplaats van de verzoeker in Nederland bevindt, indien hij ten minste zes maanden onmiddellijk voorafgaand aan de indiening van het verzoek in Nederland verblijft en een Nederlandse onderdaan is.

Tevens komt aan de Nederlandse rechter rechtsmacht toe in het geval waarbij beide echtgenoten de Nederlandse nationaliteit bezitten. Dit is verschillend ten opzichte van het Verenigd Koninkrijk en Ierland waarbij het hebben van een domicile in een van die landen voldoende is. De Nederlandse rechter zou tevens zijn bevoegdheid kunnen ontlenen aan artikel 9, sub b of sub c van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Volgens dit artikel komt als forum necessitas rechtsmacht toe aan de Nederlandse rechter, indien een gerechtelijke procedure in het buitenland onmogelijk blijkt te zijn. Dit artikel is dus als ultimum remedium bedoeld. Bij bestudering van de rechtspraak is op te merken dat de praktijk zich vrijwel niet veel aantrekt van deze bijzondere uitzonderingsregel en de rechter terughoudend zijn bij toepassing van dit artikel.


Heeft u een vraag over dit onderwerp of bent u bent benieuwd wat wij voor u kunnen betekenen? Neem dan gerust contact op.

Gerelateerde blogs

Wie mag het kind erkennen: de ouder of de nieuwe partner?

Bekijk alle blogberichten

Zo kan het dus ook

Waarom Omnius?

Rechtzoekenden verwachten transparantie, servicegerichtheid en duidelijkheid over tarieven. Omnius voldoet aan die behoeften en maakt de juridische dienstverlening voor een brede groep ondernemers en particulieren toegankelijk.

Om u te voorzien van het beste advies werkt Omnius volgens de formule van trapsgewijze juridische hulp. Eerst legt u de hulpvraag kosteloos en vrijblijvend voor aan de intakebalie. Dat kan zeven dagen per week. Samen zoeken we naar het beste antwoord op uw vraag. Soms volstaat een digitale oplossing. Een andere keer is het beter om een advocaat in te schakelen. Verwacht altijd duidelijkheid over afspraken en tarieven.

  • 7 dagen per week bereikbaar

    Ook ’s avonds en in het weekend
  • Omnius Keurmerk

    Uw garantie voor service en kwaliteit
  • Juridische hulp in elke situatie

    Van eerstelijns advies tot bijstand van een gespecialiseerde advocaat
  • Overal in Nederland

    Het grootste juridische netwerk van Nederland met 180 advocaten
  • Als beste beoordeeld

    Op basis van 1784 beoordelingen van door ons geholpen rechtzoekenden

Over ons

Met onze vooruitstrevende diensten en digitale oplossingen willen we het verschil maken in de – soms nog ouderwetse – juridische branche. De Omnius-formule heeft ervoor gezorgd dat we zijn uitgegroeid tot het grootste en meest succesvolle advocatennetwerk van het land.

Met 180 advocaten en meer dan 50 aangesloten kantoren, is Omnius het grootste advocatennetwerk van Nederland. Om de kwaliteit te waarborgen en de rechtzoekende ervan te verzekeren dat we onze beloftes nakomen, hebben we het Omnius Keurmerk in het leven geroepen. Het hoofdkantoor is te vinden in Utrecht, waar zo’n 45 medewerkers hun best doen om u te voorzien van de beste juridische hulp.

Er zijn advocaten gevonden.

Klik hier voor de resultaten.