Het slapende dienstverband

Transitievergoeding

Nieuw is dat bij ontslag na twee jaar ziekte, de werkgever gehouden kan zijn een transitievergoeding te betalen. Deze vergoeding is afhankelijk van de lengte van het dienstverband en de hoogte van het loon. Indien het dienstverband dan komt te eindigen op verzoek van werkgever, dient deze vergoeding te worden uitgekeerd. Het kan om forse bedragen gaan.

Het dienstverband laten slapen

Werkgevers kiezen er intussen veelvuldig voor om het dienstverband dan maar niet (door de kantonrechter of met toestemming van het UWV) te laten eindigen. Zo ontstaat er een ‘slapend dienstverband’. Werknemers wensen doorgaans wel dat de werkgever de arbeidsovereenkomst beëindigt. Nu kent het laten ‘slapen’ van een dienstverband ook risico’s voor werkgevers. Zo kan de werknemer herstellen en dan weer aanbieden de werkzaamheden te komen verrichten. Dan moet de werkgever dat wel accepteren en zal hij ook loon moeten betalen. Indien er dan later toch een transitievergoeding betaald moet worden, valt deze hoger uit, omdat het dienstverband langer heeft geduurd. Er zijn dan ook genoeg werkgevers die ervoor kiezen om na twee jaar ziekte, het dienstverband wel te beëindigen en een (lagere) vergoeding te betalen, al dan niet via een minnelijke regeling.

De rechters

Maar er zijn ook werkgever die geen vergoeding willen meegeven en er openlijk voor kiezen het dienstverband dat laten ‘slapen’. Werknemers hebben dergelijke zaken voorgelegd aan de Kantonrechters. Indien de werknemer echter de rechter verzoekt de arbeidsovereenkomst te doen eindigen en een transitievergoeding toe te kennen, dan moet er sprake zijn van ”ernstige verwijtbaarheid” aan de kant van werkgever. Anders kan de rechter de transitievergoeding niet toekennen. De Minister heeft aangegeven het “onfatsoenlijk” te vinden als een arbeidsovereenkomst slapend in tact wordt gehouden. Kantonrechters hebben het ‘slapend’ houden van arbeidsovereenkomsten, opdat het betalen van een transitievergoeding wordt voorkomen, echter toegestaan. Ook het Hof te Leeuwarden heeft op 27 juli 2016, geoordeeld, dat er dan geen sprake is van “ernstige verwijtbaarheid”. De kans is niet groot dat de Hoge Raad er anders over denkt, maar het is wachten op een uitspraak van de hoogste rechter op dit punt.

Gewenst?

Wat mij betreft is er sprake van een onwenselijke situatie. Er ontstaat op deze wijze rechtsongelijkheid. Uiteraard, werkgevers zitten er niet op te wachten, om na twee jaar loondoorbetaling bij ziekte, ook nog een vergoeding mee te geven. Het kunstmatig laten bestaan van arbeidsovereenkomsten, is natuurlijk ook geen oplossing. Op die wijze wordt feitelijk alleen uitstel verkregen.

Maar het gaat verder: werknemers kunnen vaak veel vakantieuren hebben opgebouwd. Die dienen volgens de wet te worden uitbetaald bij het einde van het dienstverband. Maar als de overeenkomst slapend wordt gehouden, komt het niet zover.

Toekomst

Intussen heeft Minister Asscher aangekondigd dat het UWV werkgevers (wellicht) met terugwerkende kracht zal compenseren voor de transitievergoeding bij ontslag van een twee jaar zieke werknemer. Dit wetsvoorstel zal echter pas per 1 januari 2018 in werking treden. Tot die tijd, kunnen werkgevers gemotiveerd ervoor kiezen, werknemers na twee jaar ziekte, niet te ontslaan. Indien er dan geen sprake is van “ernstige verwijtbaarheid”, dient de werknemer het daarmee te doen. Het kan evenwel zinvol zijn een rechtskundige in te schakelen, uiteindelijk is het na twee jaar ziekte vaak voor beide partijen beter de arbeidsovereenkomst te beëindigen, zodat de werknemer en de werkgever weten waar zij aan toe zijn. Dit kan ook via een minnelijke regeling. Schroom niet met ons contact op te nemen, wij staat u graag bij. Wilt u meer weten omtrent het arbeidsrecht? Bekijk dan de arbeidsrecht pagina.