Het gewijzigde huwelijksvermogensrecht per 1 januari 2018, waar moet je op letten?

Het huwelijksvermogensrecht vanaf 1 januari 2018

Inmiddels geldt per 1 januari 2018 bij het trouwen standaard een beperkte gemeenschap van goederen. Dit betekent dat privé bezittingen en privé schulden van voor het huwelijk niet meer in de gemeenschap van goederen vallen. Giften, schenkingen en erfenissen die tijdens het huwelijk worden verkregen vallen ook buiten de gemeenschap van goederen. Deze wijziging van het huwelijksvermogensrecht heeft tot gevolg dat er drie vermogens zijn. Namelijk de privé vermogens van beide partners en daarnaast nog een gemeenschappelijk vermogen.

Het gemeenschappelijk vermogen bestaat uit gezamenlijke goederen en schulden van vóór het huwelijk, goederen die tijdens het huwelijk zijn verkregen en de schulden die tijdens het huwelijk zijn ontstaan. Dus hetgeen de partners tijdens het huwelijk hebben opgebouwd, valt in de gemeenschap van goederen.

Wat zijn nu de complicaties van het gewijzigde huwelijksvermogensrecht?

1. Ongelijke inbreng van partners vóór het huwelijk

Gemeenschappelijke goederen van voor het huwelijk vallen in de gemeenschap van goederen, ongeacht de eigendomspercentages of de hoeveelheid (geldelijke) inbreng van de partners. Bijvoorbeeld, partners hebben voor het huwelijk samen een huis gekocht. De ene partner heeft 10% en de andere partner heeft 90% ingelegd. Na het huwelijk zijn beide partners voor de helft, dus voor 50% eigenaar geworden van het huis. De partner met een ‘kleine’ inbreng is in één klap voor de heflt eigenaar geworden. Als partijen dit niet willen, dan kunnen ze huwelijkse voorwaarden aangaan, waarin dit wordt uitgesloten.

2. Erfenissen

Een tweede complicatie kan bij erfenissen ontstaan. Voor erfenissen geldt dat deze niet meer in de gemeenschap van goederen vallen, maar toe komt aan de erfende partner. Maar wat als de erflater nu juist wil dat beide partners erven? De erflater kan er dan alsnog voor kiezen dat de erfenis in de gemeenschap van goederen valt door een zogenaamde insluitingsclausule op te nemen in een testament. Dit is dus precies het tegenovergestelde van vroeger. Voor 1 januari 2018 diende een erflater juist een uitsluitingsclausule op te nemen in een testament, teneinde te voorkomen dat de erfenis in de gemeenschap van goederen zou vallen.

3. Ondernemers

Een onderneming die er was vóór het huwelijk behoort tot het privé vermogen van de betreffende partner. Dit geldt ook voor ondernemingen die vanuit een erfenis of schenking worden verkregen. Ondernemingen die tijdens het huwelijk worden opgericht, vallen wel in de gemeenschap van goederen. Voor ondernemingen die buiten de gemeenschap van goederen vallen, dient de ondernemende partner een ‘redelijke vergoeding’ aan de gemeenschap van goederen te vergoeden. Het zal dan vaak gaan om winsten die de onderneming heeft gemaakt tijdens het huwelijk. Dit vloeit voort uit de gedachte dat ook de andere partner dient te profiteren van de winsten die zijn ontstaan tijdens het huwelijk.

Wat onder de term ‘redelijke vergoeding’ dient te worden verstaan, is overigens niet uitgemaakt, en kan mogelijk tot discussies leiden. In dat kader dient opgemerkt te worden dat verliezen enkel voor rekening komen van de ondernemende partner komen. Voor de ondernemende partner kan het verstandig zijn om huwelijkse voorwaarden aan te gaan.

4. Beslag

Vanwege het gewijzigde recht verandert er wel iets op het terrein van de verhaalsmogelijkheden voor schuldeisers. Privé schulden van de ene partner kunnen door een schuldeiser verhaald worden op het privé vermogen van die betreffende partner en daarnaast op de helft van de goederen van de gemeenschap. Dit betekent dat een schuldeiser van beide partners een voordeel heeft ten opzichte van de privé schuldeiser. De gemeenschapsschuldeiser kan zich verhalen op het gemeenschappelijke vermogen van beide partners. Terwijl de privé schuldeiser zich dus kan verhalen op de helft van het gemeenschappelijke vermogen.

5. Bijhouden van een administratie

Aangezien niet automatisch meer sprake is van een gemeenschap van goederen kunnen er (bewijs)problemen ontstaan bij een echtscheiding.
Een van de partners kan bijvoorbeeld aanspraak maken op het privé eigendom van enige goederen. Als de andere partner het daar niet mee eens is, dan dient de partner die aanspraak maakt op het eigendom van het goed daarvan bewijs aan te leveren. Als bewijs ontbreekt, dan valt het goed in de gemeenschap van goederen. Het is dan ook van belang dat de partners bij het trouwen hun privé vermogens en goederen registreren. Een dergelijke administratie kan achteraf problemen voorkomen. De administratie geldt voor beide partners. Het zou toch zuur zijn als de ene partner die alles goed heeft geadministreerd, wel een privé vermogen heeft. En dat het vermogen van de andere partner die geen administratie heeft bijgehouden wel in de gemeenschap van goederen valt. Alhoewel geen administratieplicht geldt, kan een administratie in de toekomst mogelijke problemen voorkomen ingeval van een scheiding.

Het huwelijksvermogensrecht is mede gewijzigd, vanwege het feit dat andere (Europese) landen eveneens een beperkte gemeenschap van goederen heeft bij het aangaan van een huwelijk. Echter, het blijft verstandig om je goed te laten informeren over de mogelijke gevolgen die het gewijzigde huwelijksvermogensrecht met zich mee kan brengen. Mocht u daar behoefte aan hebben, dan kunt u altijd contact opnemen met mij of een collega specialist bij Helderecht.’ Wilt u meer weten over het juridische proces van een echtscheiding? Bekijk dan de echtscheidingen pagina.