Verjaring erfenis door onbekendheid met verjaringstermijn!

In 1993 overlijdt moeder en laat haar echtgenoot en dochter achter. In haar testament bepaalt moeder dat dochter haar erfenis pas kan opeisen bij het overlijden van vader of als vader – ongehuwd zijnde – zou gaan samenwonen. In 2014 overlijdt vader, die op dat moment samenwoonde met zijn vriendin. Vervolgens eist de dochter het erfdeel van haar moeder op bij de vriendin van haar overleden vader. Tot grote ontsteltenis van de dochter oordeelt de Rechtbank dat haar erfdeel niet meer opeisbaar is omdat het is verjaard!

Op grond van artikel 3:306 BW verjaart de vordering van dochter door verloop van twintig jaar (aangezien daarvoor in het Erfrecht geen speciale termijn geldt). Op grond van artikel 3:313 BW gaat deze verjaringstermijn lopen vanaf het moment waarop de vordering opeisbaar is geworden. Dat is volgens het testament van de moeder het moment geweest waarop vader met zijn vriendin is gaan samenwonen. Met behulp van gegevens uit de Basisadministratie, waaruit blijkt op welke datum vader zich op het adres van zijn vriendin als inwonende had ingeschreven, kan de vriendin aantonen dat vader en zij langer dan twintig jaar samenwoonden op het moment dat de dochter het erfdeel van haar moeder ging opeisen. Vanwege de bepaling in het testament van de moeder, was de vordering van de dochter dus verjaard.

Hoe zuur deze uitkomst voor de dochter ook is, de Rechtbank is onvermurwbaar. Zo beroept de dochter zich er nog op dat zij een grond heeft om de verjaringstermijn te verlengen. Volgens haar zouden vader en zijn vriendin immers met opzet hun samenwoning voor haar hebben verzwegen. De Rechtbank gaat daar niet in mee omdat vaststaat dat vader en dochter nauwelijks contact hadden. Het niet inlichten van de dochter door de vader over zijn samenwoning geldt volgens de Rechtbank onder die omstandigheid niet als een opzettelijke verzwijging.

In dit geval bedroeg de verjaringstermijn dus twintig jaar, maar er gelden ook verjaringstermijnen die (veel) korter zijn. Voordeel van verjaringstermijnen is dat u deze tenminste nog kunt verlengen door ze te stuiten. Uw advocaat kan u uitleggen hoe; dit verschilt van geval tot geval. Daarnaast zijn er ook nog vervaltermijnen in het (Erf)recht. Vervaltermijnen kunnen niet worden gestuit. Wanneer u wordt geconfronteerd met een testament is het dan ook raadzaam zo snel mogelijk informatie in te winnen over de verjaringstermijnen en de vervaltermijnen in het (Erf)recht. Gaat u daarmee niet zelf aan de slag, want dat kan u duur komen te staan!