Beslagvrije voet, om gaan met het inkomen van de partner/huisgenoot

Regelmatig ontstaat echter discussie over hoe om te gaan met het inkomen van de partner, wie is eigenlijk een partner enzovoort.

Allereerst: iedereen die volgens de Participatiewet een duurzaam gemeenschappelijke huishouden voert met de schuldenaar, is een “echtgenoot” als bedoeld in de wet. Dat kan in een bijzondere situatie ook een oma en een kleindochter zijn als zij een duurzaam gemeenschappelijke huishouden voeren.

De beslagvrije voet van een schuldenaar wordt verminderd met het onbeslagen inkomen van die partner. Maar wat als dat inkomen onbekend is? Eerst zal de beslaglegger (in de praktijk de deurwaarder) vragen aan de schuldenaar wat het inkomen is. Geeft die schuldenaar niets op, dan mag de beslagvrije voet op grond van artikel 475g Rv worden gehalveerd.

Indien de schuldenaar opgeeft dat die partner geen inkomen heeft, dan mag de beslagvrije voet niet worden gehalveerd, laat staan op nihil worden gesteld. Hoe ongeloofwaardig het verhaal ook is, halveren mag niet zomaar, op nihil stellen is niet op de wet gebaseerd. Zie ECLI:NL:RBNHO:2017:7599. 

Anders is de situatie wanneer de partner van de schuldenaar een eigen bedrijf heeft en de schuldenaar opgeeft dat die geen eigen inkomen heeft. Blijkens de uitspraak van rechtbank Noord-Holland (ECLI:NL:RBNHO:2017:8498) heeft de schuldenaar dan minimaal meer te onderbouwen. Hier komt het aldus op echt maatwerk aan. Indien echter de schuldenaar voldoende aannemelijk maakt dat diens partner echt (nog) geen inkomen uit de onderneming haalt, hetgeen bijvoorbeeld aannemelijk kan zijn wanneer een bedrijf net is opgezet, dan geldt dat er geen reden tot vermindering of halvering is.

Al met al complexe materie. Twijfelt u of de juiste beslagvrije voet wordt gehanteerd? Neem dan contact op met onze expert beslag- en executierecht mr. S.N. (Saskia) Peijnenburg