Wijziging partneralimentatie

Mocht een ex-partner na een echtscheiding of een ontbinding van een geregistreerd partnerschap onvoldoende inkomsten hebben om in zijn of haar levensonderhoud te voorzien dan dient de andere partner een bijdrage te betalen: de partneralimentatie.

De hoogte hiervan is afhankelijk van de levensstandaard tijdens samenzijn, kinderalimentatie en de draagkracht van de partner die een bijdrage zou moeten betalen. Tot 1 januari 2020 bedroeg de duur van de partneralimentatie in de meeste gevallen 12 jaar.

Door de Wet herziening partneralimentatie die op 1 januari 2020 in werking is getreden is hierin verandering gekomen.

Naast de duur van de alimentatie wijzigt per 1 januari 2020 ook de fiscale regeling voor partneralimentatie.

Wijziging duur

De duur van de partneralimentatie is verkort van max. 12 jaar naar max. 5 jaar.

Indien het huwelijk of partnerschap korter heeft geduurd dan 10 jaar wordt de termijn van de alimentatie waarop aanspraak kan worden gemaakt de helft van de duur van het huwelijk/ partnerschap.

Hierop bestaan een viertal uitzonderingen:

1. Jonge kinderen (< 12 jaar)

Is er sprake van kinderen jonger dan 12 jaar dan duurt de partneralimentatie tot het moment dat het jongste kind 12 jaar is.

Voorbeeld: indien partijen bij echtscheiding een kind hebben van 2 jaar oud dan duurt de partneralimentatie 10 jaar.

2. Huwelijken die langer dan 15 jaar hebben geduurd

De wetgever heeft bij deze uitzondering twee eisen gesteld;

– Er moet sprake zijn van een huwelijk dat langer dan 15 jaar heeft geduurd én

– De ontvanger van de alimentatie moet 10 jaar voor zijn/haar AOW leeftijd zitten.

Indien hieraan is voldaan dan geldt de termijn van 5 jaar niet maar kan de alimentatieplicht doorlopen tot de datum waarop de ontvanger van de alimentatie de AOW-leeftijd heeft bereikt. Dus een maximum van 10 jaar.

3. 50-plussers

Deze uitzondering valt deels samen met de vorig genoemde uitzondering.

Indien de ontvanger van de alimentatie 50 jaar of ouder is én het huwelijk heeft langer dan 15 jaar geduurd dan bestaat er max. 10 jaar recht op partneralimentatie.

Deze uitzondering op de wijziging van de duur van de alimentatie komt over 7 jaar te vervallen.

4. Uitzonderlijke situaties

De wetgever heeft ook een restcategorie opgenomen, de hardheidsclausule voor schrijnende gevallen.

Als de beëindiging van de partneralimentatie naar maatstaven van de redelijkheid en de billijkheid te ingrijpend is kan er eveneens een uitzondering gemaakt worden op de termijn van 5 jaar.

Indien op uw situatie meerdere uitzonderingen van toepassing zijn geldt de uitzondering met de langste duur van de alimentatie.

De gewijzigde wetgeving heeft betrekking op nieuwe zaken na 1 januari 2020. Bepalend hiervoor is het moment van indiening van het verzoekschrift tot scheiding. Het is daarom wel begrijpelijk dat er meer echtscheidingsverzoeken werden ingediend bij de rechtbank vóór 1 januari 2020. De nieuwe wetgeving geldt dus niet als een bijdrage is vastgesteld vóór 1 januari 2020.

Fiscale wijziging

Per 1 januari 2020 heeft de wetgever ook een fiscale wijziging aangebracht met betrekking tot de partneralimentatie. De aftrekbaarheid van partneralimentatie wordt namelijk beperkt van 51,96 % naar 46 % in 2020. Dit percentage verlaagd men de komende jaren trapsgewijs nog verder tot 37,05 % in 2023 (klik hier voor de exacte afbouw van de partneralimentatie).

Deze fiscale wijziging zorgt dus voor een verzwaring in de maandelijkse lasten van de alimentatiebetaler.

Indexering

Indien de alimentatie al is vastgelegd dient deze in principe weer geïndexeerd te worden.

De indexering voor 2020 is vastgesteld op 2,5 %.

Mocht u na het lezen van vorenstaande vragen hebben over de nieuwe wetgeving, wenst u de alimentatie opnieuw te laten berekenen of heeft u vragen over de partneralimentatie?

Heeft u nog andere zaken waar u tegen aanloopt omtrent de partneralimentatie? Bekijk dan deze partneralimentatie pagina.